محدود بودن ذخایر غذایی، افزایش روزافزون نرخ رشد جمعیت و پیشرفت هر روزه در زمینه بهره برداری از منابعی که تاکنون مورد توجه قرار نداشته اند محققان را بر این داشته است که در زمینه بیوتکنولوژی جلبک ها، جدی تر و فعال تر برخورد نمایند. طی سال های اخیر، تحقیقات قابل ملاحظه ای بر روی استفاده از ریز جلبک ها صورت گرفته است. «دونالیلا» جهت کشت انبوه بسیار مناسب می باشد زیرا این جلبک قادر است در محیط های فوق اشباع از نمک زندگی کند و امکان آلودگی با سایر میکروارگانیسم ها در این محیط ها وجود ندارد زیرا اغلب آن ها توانایی زیست در آب های شور را ندارند. دونالیلا صرف نظر از این مساله که از نظر کشت انبوه روباز حائز اهمیت فراوانی می باشد قادر است مقد ار قابل ملاحظه ای «بتاکاروتن» در خود ذخیره کند که این ماده خود از نظر اقتصادی قابل ملاحظه می باشد. هدف از این پژوهش این بوده است که با به کارگیری شدت های روشنایی مختلف و بررسی رشد و «کاروتن زایی»دونالیلا، تا ثیر روشنایی بر پدیده های فوق الذکر مورد توجه قرار گیرد، به عبارت ساده تر در صورتی که بتوان از میان شدت های مختلف نوری، شدت یا دامنه ای از شدت های نوری را که بیش ترین تاثیر را بر رشد و کاروتن زایی دونالیلا دارا می باشد تشخیص داد. در بررسی های آینده می توان جهت دستیابی به این حد بهینه مستقیما از شدت نوری مذکور استفاده نمود.